Zastosowanie ultrasonografii w blokadach nerwów obwodowych

Zalety publikacji:

• powstała we współpracy członków Austriackiej Grupy Anestezji Regionalnej, która odegrała fundamentalną rolę w odkryciu ultrasonografii dla anestezji regionalnej

• jest zbiorem podstawowej wiedzy dotyczącej technologii ultrasonograficznej oraz zawiera przegląd najnowszych technik blokad obwodowych

• koncentruje się na wykorzystaniu ultrasonografii w anestezji regionalnej u pacjentów dorosłych w codziennej praktyce klinicznej

Wykorzystanie ultrasonografii w anestezji regionalnej jest innowacyjną techniką umożliwiającą bezpośrednie uwidocznienie nerwów, sąsiadujących struktur anatomicznych i położenia igły, jak również pozwalającą na dokładną obserwację rozprzestrzeniania się środka miejscowo-znieczulającego. Zaletami tej techniki jest możliwość precyzyjnego podania umiarkowanej objętości leku miejscowo-znieczulającego oraz możliwość uniknięcia powikłań (np. śródnerwowego wstrzyknięcia leku, niezamierzonego podania leku donaaczyniowo, nakłucia sąsiadujących struktur anatomicznych, takich jak opłucna podczas znieczulenia splotu ramiennego w okolicy obojczyka). Zastosowanie ultrasonografii w anestezji regionalnej jest najbardziej znaczącym krokiem naprzód od czasu, kiedy Carl Koller wykonał pierwszą blokadę nerwu obwodowego w roku 1884 w Wiedniu i z pewnością stanie się ona „złotym standardem” postępowania w anestezji regionalnej w przyszłości.

Prof. Ewa Mayzner-Zawadzka:

"Anestezję regionalną ostatniej dekady zdominowała bez wątpienia ultrasonografia. Tę metodę obrazowania zastosowano po raz pierwszy przy znoszeniu czucia bólu w 1992 roku w USA; posłużyła do zlokalizowania splotu ramiennego z dostępu pachowego. Rok 2002 przyniósł zasadnicze zmiany w podejściu do USG i jej zastosowaniu, wówczas to bowiem wprowadzono aparaty przenośne, z którymi można bez trudu dotrzeć do chorego w różnych warunkach i okolicznościach.

Wykorzystanie USG w anestezjologii dotyczy przede wszystkim blokad nerwów obwodowych i splotów, ale ma charakter wszechstronny, ponieważ obejmuje wizualizację nerwów, oraz podaży i dystrybucji leków znieczulających miejscowo, a także diagnostykę struktur sąsiadujących z blokowanymi tkankami. Wykorzystanie techniki USG w celu lokalizacji nerwów wzbudziło ogromne zainteresowanie i zainspirowało rzesze doświadczonych praktyków oraz osób szkolących się w anestezji. Pojawiło się wielkie zapotrzebowanie na specjalistyczne kursy i dało się zauważyć aktywność anestezjologów w zakresie działalności klinicznej oraz publikacji naukowych.

W 2007 roku został utworzony nowy dział w wiodącym czasopiśmie anestezjologicznym Regional Anesthesia and Pain Medicine: w dziale tym podjęto problematykę USG. Warto bowiem nadmienić, że w każdym nowym numerze czasopisma więcej niż połowa prac dotyczy zastosowania ultrasonografii w anestezji regionalnej.
Jeśli idzie o przyszłość, wykorzystanie technologii sonograficznej w lokalizacji struktur nerwowych należy oceniać bardzo optymistycznie. Mamy prawo spodziewać się licznych i cennych innowacji. Zespoły badawcze skupiają się na doskonaleniu aparatury, tak by uzyskać uproszczenie, skrócenie i poprawę skuteczności postępowania.

Pragnę zwrócić uwagę Czytelników na autora monografii, profesora Petera Marhofera z Uniwersytetu Wiedeńskiego. Należy on do ścisłego grona pionierów i najwybitniejszych specjalistów w dziedzinie zastosowania ultrasonografii jako techniki służącej lokalizowaniu struktur nerwowych. Wspólnie z Stephanem Kapralem stworzył on nie tylko austriacką, ale również europejską szkołę tej techniki i odpowiadający jej system edukacyjny. Obaj naukowcy prowadzili pierwsze w Polsce profesjonalne zaawansowane warsztaty podczas ESRA Polish Zonal Symposium w 2007 roku w Pułtusku; metody, które przedstawili, zyskały ogromne uznanie, wielu uczestników przyjęło je wręcz entuzjastycznie.

W pułtuskim sympozjum uczestniczył również profesor Admir Hadzic, wybitny specjalista z Nowego Yorku, autor znakomitych podręczników, porywający wykładowca i wielka osobowość w anestezji regionalnej. W przedmowie do polecanej tu książki uznał on autorów monografii za najlepsze źródło wiedzy i informacji w dziedzinie, którą reprezentują".